قانون خدمت وظيفه عمومی

فصل هفتم – غیبت مشمولان وظیفه عمومی و جرائم و مجازات‌ها

فصل هفتم – غیبت مشمولان وظیفه عمومی و جرائم و مجازات‌ها

بخش اول – غیبت مشمولان خدمت وظیفه عمومی

ماده ۵۸

مشمولان خدمت وظیفه عمومی (ضرورت، احتیاط، ذخیره) که برای رسیدگی یا اعزام احضار شوند و در مهلت یا موعد مقرر که از طرف اداره وظیفه عمومی اعلام شود خود را معرفی نکنند، همچنین مشمولانی که معافیت‌ های موقت دریافت داشته‌اند و پس از انقضا مدت اعتبار ظرف یک ماه برای تجدید رسیدگی خود را معرفی نکنند، غایب شناخته شده و پس از معرفی یا دستگیری در صورتی که طبق مقررات این قانون قادر به خدمت و بلامانع تشخیص داده شوند به خدمت اعزام می‌شوند و پس از انجام خدمت مقرر در صورت اعلام اداره وظیفه عمومی موضوع غیبت در محاکم صالحه قضایی مورد رسیدگی قرار می‌گیرد و چنانچه دارای عذر موجه نباشند به شرح زیر اتخاذ تصمیم خواهد شد:

الف) مشمولان غایب زمان صلح که در زمان صلح خود را معرفی کنند پس از تعیین تکلیف مشمولیت یا انجام خدمت دوره ضرورت به مدت ۶ ماه تا یک سال و مشمولانی که دستگیر شده باشند به مدت یک سال تا دو سال از دریافت کارت پایان خدمت یا معافیت محروم خواهند شد.

ب) مشمولان غایب زمان صلح که خود را در زمان جنگ معرفی نمایند پس از پایان خدمت یا تعیین تکلیف از نظر مشمولیت به مدت یک تا دو سال و کسانی که دستگیر شوند به مدت ۳ تا ۵ سال از دریافت کارت پایان خدمت یا کارت معافیت محروم خواهند شد.

ج) مشمولان غایب زمان جنگ که خود را در زمان جنگ معرفی کنند، پس از پایان خدمت یا تعیین تکلیف از نظر مشمولیت به مدت یک تا دو سال و کسانی که دستگیر شوند به مدت ۳ تا ۵ سال از دریافت کارت پایان خدمت یا معافیت محروم خواهند شد.

د) مشمولان غایب زمان جنگ که خود را در زمان صلح معرفی کنند، پس از پایان خدمت تا تعیین تکلیف از نظر مشمولیت به مدت ۵ تا ۷ سال و کسانی که دستگیر شوند به مدت ۷ تا ۱۰ سال از دریافت کارت پایان خدمت یا معافیت محروم خواهند شد.

تبصره ۱: قاضی می‌تواند غایب را به مجازات (تعزیر) دیگری که خود صلاح بداند به جای مجازات‌های فوق محکوم نماید.

تبصره ۲: مشمولانی که تا تاریخ تصویب این قانون غایب شناخته شده‌اند چنانچه داخل کشور باشند ظرف ۶ ماه و آنهایی که در خارج باشند ظرف یک سال برای رسیدگی به وضع مشمولیتشان خود را به سازمان‌ های وظیفه عمومی معرفی نمایند به جز مشمولان بند «د» محرومیت‌ های مندرج در ماده در مورد آنان اجرا نخواهد شد.

بخش دوم – جرائم و مجازات‌ها

ماده ۵۹

مشمولین خدمت دوره ضرورت چنانچه در مدت آموزش اولیه و یا پس از خاتمه آموزش بیش از مدت ۶ ماه مرتکب فرار از خدمت بشوند پس از دستگیری یا معرفی بدون احتساب مدت قبلی خدمت دوره ضرورت را انجام خواهند داد.

ماده ۶۰

کسانی که با روش‌ هایی همچون جعل شناسنامه، استفاده از شناسنامه دیگران، اعمال نفوذ، شهادت کذب، گواهی خلاف واقع، مکتوم داشتن حقیقت، فریب دادن مشمول و دیگر انواع تقلب موجبات معافیت خود یا دیگران را از خدمت وظیفه عمومی فراهم سازند به ازای هر مورد معافیت توسط دادگاه صالحه طبق قانون تعزیرات محکوم به تعزیر می‌شوند.

ماده ۶۱

پرسنل اداره وظیفه عمومی و نیرو های نظامی و انتظامی و نهاد ها و ارگان‌ ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت و نمایندگان شوراها و انجمن‌های اسلامی چنانچه با سوءنیت موجبات معافیت یا اعزام مشمولی را به خدمت وظیفه عمومی من‌ غیر حق فراهم سازند، به کسر نصف حقوق از ۶ ماه الی یک سال برای فرد اول و انفصال دائم از خدمت برای فرد دوم در دادگاه صالحه محکوم خواهند شد.

تبصره ۱: نمایندگان شورا ها و انجمن‌ های اسلامی که سوءنیت موجبات معافیت یا اعزام مشمولی را به خدمت وظیفه عمومی من‌ غیر حق فراهم سازند علاوه بر اخراج از شورا ها و انجمن‌ ها به ازای هر مورد معافیت به تعزیر طبق قانون تعزیرات محکوم می‌شوند.

تبصره ۲: هرگاه اعمال ارتکابی متخلفین مذکور دو ماده فوق عناوین خاص دیگری داشته باشد که مستلزم کیفر خاصی باشد به آن کیفر نیز محکوم می‌شوند.

ماده ۶۲

استخدام مشمولان غیر غایب در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با رعایت مقررات این قانون از محدودیت مقرر در موارد فوق مستثنی است.

ماده ۶۳

استخدام‌کننده یا استخدام‌ کنندگان مشمولین غایب در وزارتخانه‌ ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت و نهاد ها برای هریک از افراد اول و دوم به کسر نصف حقوق از ۶ ماه الی یک سال و در صورت تکرار سه مورد یا بیشتر به انفصال دائم از خدمت توسط دادگاه صالحه محکوم خواهند شد.

ماده ۶۴

اشتغال به کار مشمولان با برگ معافیت موقت یا دفترچه آماده به خدمت فقط در مدت اعتبار بلامانع است.

ماده ۶۵

کلیه افرادی که از اول مهر ماه سال یک هزار و سیصد و پنجاه و نه تا پایان جنگ تحمیلی در خدمت وظیفه عمومی بوده‌اند و یا خواهند بود از لحاظ استخدام در وزارتخانه‌ ها و مؤسسات وابسته بر سایر افرادی که در شرایط مشابه هستند حق تقدم دارند.

ماده ۶۶

آیین‌ نامه اجرایی این قانون جز در مواردی که در موارد این قانون مرجع خاصی برای آن مشخص شده است توسط وزارتخانه‌ های کشور، دفاع و سپاه تهیه و به تصویب هیأت دولت خواهد رسید.

ماده ۶۷

کلیه قوانین مغایر با این قانون از تاریخ تصویب این قانون ملغی است.

تبصره: قانون مربوط به معافیت یک نفر از خانوده شهدا از شمول این قانون مستثنی است.